Sa pagsakay ko sa tren,
nag-iisa ako.
Nag-iisa, nakaupo at nakasandal sa gild ng upuan.
Sa haba ng tren at sa dami ng upuan,
Nag-iisa ako.
Alam ko ang aking patutunguhan
Alam ko ang aking madadaanan
Pero nag-iisa akong naglalakbay
Malunkot ang mag-isa.
Minsan nama'y masaya
Sa gitna ng mga ingay at gulo,
gusto ko rin mag isa.
Walng taong nabubuhay sa tinapay lamang,
Kumpante ako na may kasama pa rin ako.
0 comments:
Post a Comment